Każdego roku, gdy przychodzi czas rozliczeń, dostaję od Was coś, czego nie da się przeliczyć na pieniądze – nadzieję.Dziękuję wszystkim, którzy przekazali 1,5% swojego podatku na moje leczenie i rehabilitację, a także tym, którzy wspierają mnie w inny sposób – dobrym słowem, modlitwą, wiadomością, uśmiechem. To dzięki Wam mogę każdego dnia walczyć o samodzielność i trochę spokojniej patrzeć w przyszłość.