Ogród, którego nie było w planach
Pewnego dnia dwoje ludzi otrzymało w darze maleńkie nasionko. Marzyli o ogrodzie pełnym prostych ścieżek, wysokich drzew i kwiatów, które zakwitną dokładnie wtedy, gdy nadejdzie ich pora. Mieli już w…
O wysiłku , którego nie widzisz i cenie mierzonej nie tylko w złotówkach.
Są rzeczy, które dla większości z nas są tak oczywiste, że nawet się nad nimi nie zastanawiamy. Wyjście z domu, dotarcie do lekarza, spacer, wejście po schodach czy zwykłe wstanie…
Wypalenie opiekunów osób z niepełnosprawnością. O zmęczeniu, którego nikt nie chce zauważyć
Kiedy mówi się o wypaleniu, najczęściej myślimy o pracy zawodowej. O przeciążeniu obowiązkami, stresie, presji wyników. Znacznie rzadziej mówi się o wypaleniu opiekunów osób z niepełnosprawnością, choć jest ono równie realne, a często znacznie bardziej wyniszczające.
Czujność to nie wyraz strachu, lecz troski
Wczorajsza wizyta w pracowni tomografii komputerowej to nie był zwykły punkt w kalendarzu. To kolejny przystanek w naszej drodze z wodogłowiem zastawkozależnym, pełen cichego napięcia, nadziei i troski. W tym tekście opowiadam o badaniu TK mojej córki Emilii, o czuwaniu, które stało się częścią codzienności, i o tym, jak medyczne procedury splatają się z bardzo ludzkimi emocjami.
Pięć minut, pięć miesięcy i całe życie w kolejce
Codzienność z niepełnosprawnością to nie tylko leczenie, ale i niekończąca się walka z systemem. W jeden dzień można przeżyć więcej niż inni w miesiąc – od wielomiesięcznych kolejek po pięciominutowe decyzje o przyszłości.
Moja córka – moja siła
Gdy świat się spieszy, my idziemy swoim tempem. Ona na wózku, zawsze krok przede mną. Ja spoglądając na nią czujnym wzrokiem zawsze na tyle blisko by wspierać i na tyle daleko by dać przestrzeń do rozwinięcia skrzydeł.
