-
Pamięć nie umiera nigdy
Są ludzie, którzy odciskają na naszym życiu trwały ślad. Ludzie, którzy ukształtowali nasze serca i dusze. Kiedy odchodzą za wcześnie pozostaje żal niewypowiedzianych słów, niespełnionych planów. Pozostaje pustka, szczególnie dotkliwa w tych dniach. Za nami odwiedziny u dziadków Emilii, nie takie jakich chcielibyśmy. Powinniśmy razem śmiać się wspominając rodzinne historie, spacerować lub spierać się o mało ważne sprawy. Tymczasem pozostaje cisza niewypowiedzianych słów nad grobem tych, których kochamy pomimo dzielących nas światów.
-
Nauczyciel to nie tylko zawód
Nauczyciel to nie tylko zawód, ale sposób bycia, stosunek do drugiego człowieka, szacunek i mądrość, ale nie ta wynikająca ze zdobytego wykształcenia, lecz wrodzona, której nie znajdziemy w książkach. Przykre jest to, że dziś wielu nauczycieli ogranicza się do wykonania określonej pracy, zapominając o misji jakiej się podjęli. Miałam szczęście w swoim życiu spotkać kilku wybitnych pedagogów, którzy zostawili w moim życiu coś więcej niż książkową wiedzę. Przeczytajcie proszę znalezioną w Sieci opowiastkę. Wszystkim nauczycielom w dniu ich święta życzę by odnaleźli w sobie nauczyciela opisanego w tej historii. Młody mężczyzna pyta spotkanego przypadkowo starca: „Czy mnie Pan pamięta ?”Starzec zaprzecza. Wówczas młody człowiek mówi mu, że był jego uczniem,…
-
Wart jesteś tyle, ile zechcesz dać z siebie drugiemu człowiekowi
Wartość człowieka mierzy się poprzez pryzmat jego stosunku do innych ludzi. Nie pozwalajmy, by cień własnych doświadczeń zasłonił nam obraz ludzi wokół. Łatwo się skupiać na własnych problemach, użalać się nad porażkami, złorzeczyć losowi. Sztuką jest, mimo własnych przeciwności, potrafić dostrzec wołanie o pomoc w oczach drugiego człowieka.
-
Podróż do przeszłości
Za oknem coraz zimniej, pejzaż coraz bardziej przypomina o zbliżającej się jesieni. Na przekór wszystkiemu wróćmy na chwilę do letnich, upalnych dni minionych wakacji.
Może Ci się spodobać
Przytłaczające poczucie odpowiedzialności
12 lutego – Ogólnopolski Dzień Opiekuna
Nowy etap
-
Ostatni moment
To już ostatnie chwile by zadecydować komu pomoże Twój 1 procent podatku. Pamiętajcie o Emilii. Tylko dzięki Waszemu wsparciu będziemy mogli kontynuować proces leczenia i rehabilitacji. Ogromne koszty wizyty lekarskie, sprzęt rehabilitacyjny i pomocniczy, środki higieniczne, leki, to wydatki których nie jesteśmy ponieść bez Waszej pomocy. Wystarczy, że w zeznaniu podatkowym wskażecie Fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”, nr KRS 0000174486, cel szczegółowy Emilia Chróstowska. Dziękujemy❤
-
Dziękujemy!
Pragnę gorąco podziękować osobom, które w okresie przedświątecznym wsparły leczenie Emilii poprzez zakup wykonanych przeze mnie pisanek i chustecznika. Dzięki Wam udało nam się nabyć masażer elektryczny, który pozwoli nam na regularne masaże w domu. W czasie pandemii i ograniczonego dostępu do specjalistów to jedyny sposób na regularne wzmacnianie mięśni Emilii i poprawę krążenia w kończynach z niedowładem. Jestem ogromnie wdzięczna i wzruszona Waszą empatią Drodzy Przyjaciele, dziękuję.
-
Światowy Dzień Chorego
Dzisiejszy Tłusty Czwartek zbiegł się w tym roku z ustanowionym przez św. Jana Pawła II Światowym Dniem Chorego. Pojawienie się wśród najbliższych przewlekłej bądź nieuleczalnej choroby wpływa na życie całej rodziny.
-
Nareszcie koniec
Dziś ostatni dzień 2020 roku. Chyba wszyscy zapamiętamy na długo minione miesiące, mało kto będzie je wspominał dobrze. Ten rok pokazał nam jak szybko i drastycznie może się zmienić nasze życie. Nic nie jest nam dane na zawsze, zaś człowiek nie jest panem świata, ale wyłącznie jego mieszkańcem zdanym na los.
-
Moim zdaniem…
Zostałam poproszona o komentarz do obecnej sytuacji związanej w wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Już kilka razy skłaniałam się do napisania, lecz emocje były zbyt świeże. Musiałam odczekać, wyciszyć się, przemyśleć. Zamiast komentarza postanowiłam opowiedzieć Wam o nas, co przeżyliśmy i jak jest teraz.
-
Nowy etap
Choć trudno w to uwierzyć, Emilia właśnie zakończyła nauczanie na poziomie szkoły podstawowej. Pamiętam swoje obawy związane z rozpoczęciem nauki w szkole, walkę o przystosowanie szkoły do potrzeb osoby poruszającej się na wózku, czasem bezradność i łzy, a czasem poczucie ulgi i satysfakcji. Niestety, żyjemy w świecie, któremu jeszcze daleko do doskonałości. Zupełnie niedawno usłyszałam z ust mojego znajomego, że to niepełnosprawni powinni się dostosować do otoczenia, a nie odwrotnie. Ci którzy nie potrafią, powinni według tego samego człowieka pogodzić się z ograniczeniami, i nie pchać się tam gdzie nie mogą. Smutne. Już nie jest moim kolegą. Wracając do tematu, Emilia ukończyła szkołę podstawową. Ostatnie miesiące nauczania zdalnego były dla…
